deffaia
Défayet
Deffois. Charta Rob. comit. Alenc. in Reg. forest. Alenc. etc. ex Cam. Comput. Paris. fol. 22. r°. :
Concedo (monachis
de Persania) usagium suum ad omnia et singula loca prædicta,... tam in haiis,
parchis, quam in deffaiis et deffensis antiquis et novis. Alia Amalr. Comit.
Montisf. ann. 1229. inter Instr. tom. 7. Gall. Christ. col. 100 : Concessit in
escambium dominis Wallium Sarnaii defensum suum, quod dicitur le Defay de
planeto. Charta ann. 1363. in Reg. 92. Chartoph. reg. ch. 316 : Exceptis
deffensis nemorum, qui vocantur Gallice Deffois. Lit. remiss. ann. 1374 in Reg.
105. ch. 464 : Trois charetes chargées attelées de buefs trespassans parmi
certaines terres labourées et cultivées, et en lieu de Deffois, ou il n'avoit point de
chemin. Défois, in Stabilim. S. Ludov. cap. 150. tom. 1. Ordinat. reg. Franc.
pag. 231. Sic etiam legendum videtur, pro Désfois, in Cantil. 26. reg. Navar. tom. 2. pag. 58. et pro
Deffroy, in Lit. remiss. ann. 1454. ex Reg. 182. ch. 127. Vide Defensa 3. et mox