defossus
dēfossus, a, um, Part., from defodio.
dēfossus, ūs, m. [defodio],
- a digging deeply, Plin. 19, 8, 48, 163.
dēfossus, ūs, m. (defodio), das tiefe Graben, area in defossum cavata, tief gehöhlte Senkgrube, Plin. 19, 163.
1 dēfossus, a, um, part. p. de defodio.
2 dēfossŭs, abl. ū, m. , action de creuser : Plin. 19, 163.
Si concubina ei fuerit, et particeps extiterit in
crimine (furti,) viva fodietur, nisi prægnata sit, quia tunc servatur,
etc. Tabular. Campaniæ Thuan. ch. 24. ann. 1212 : Cum discordia esset de
quibusdam hominibus suspensis, et de quadam femina Interrata, qui capti fuerant in burgo
nostro S. Dionisii, etc. Nota sunt, quæ de Vestalium supplicio habent
Scriptores. Vide veterem Consuetud. Turon. tit. ult. art. 8. dēfossus
- P. of defodio.