defraudo
defraudo, to defraud, overreach, cheat
Could not find defraudatis in Logeion dictionaries.
defraudatis perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter dative plural, present active indicative 2nd plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle feminine ablative plural of defraudo
dē-fraudo or defrūdo (cf. frustra and the compounds of claudo), āvi, ātum (old fut. perf. defraudassis = defraudaveris, Plaut. Rud. 5, 2, 58 (1345)), 1, v. a.,
- to defraud, overreach, cheat (ante-class. and late; in Cic. twice, in proverb. phrases only): tene ego defrudem? Plaut. As. 1, 1, 81 (96) sq.; cf. ib. 78 (93) and 80; id. Bacch. 4, 4, 84 (723); id. Trin. 2, 4, 11 (412); Ter. Ad. 246: me defrudes drachumā, Plaut. Ps. 1, 1, 91 (93); Apul. Met. 4, p. 154, 5; id. 9, p. 230, 13: id. de Mag. 82, p. 326, 13; Vulg. Sir. 7, 23.— Also with acc. pers. and rei: aes defraudasse cauponem, Varr. ap. Non. 25, 1; and proverb.: quem ne andabatam quidem defraudare poteramus, Cic. Fam. 7, 10, 2: ne brevitas defraudasse aures videatur, id. Or. 66, 221: genium, to deny one's self an enjoyment (opp. indulgere), Plaut. Aul. 4, 9, 14 (726); Ter. Phorm. 44 Ruhnk.; so, nihil sibi, Petr. 69, 2.—With two accus., Vulg. Luc. 19, 8.
dē-fraudo (archaist. u. vulg. dē-frūdo), āvi, āre, betrügen, übervorteilen, beeinträchtigen, durch Betrug um etwas bringen, alqm, Plaut. u. Ter.: genium suum, s. genius: segetem, Cato: aures, das Gehör beeinträchtigen (indem man vor dem erwarteten Ziele einhält), Cic. – m. Dat. (wem?), nihil sibi, sich nichts abgehen (es sich wohl sein) lassen, Petron. 69, 2. – alqm m. Abl. rei (um), me drachumā, Plaut. Pseud. 93: alqm ne andabatā quidem, Cic. ep. 7, 10, 2: u. so m. Abl., Apul. met. 4, 25; 9, 28; apol. 86. Vulg. Sirach 7, 23 (aber Liv. 36, 40, 14 jetzt ut suae victoriae fructu se fraudaret). – alqm m. Acc. rei (um), aes (um das G.) coponem, Varro sat. Men. 329: nisi quid (um etwas) tu porro uxorem defraudaveris? Plaut. asin. 95: si quid (um etwas) aliquem defraudavi, Vulg. Luc. 19, 8. – m. de u. Abl., haec (cryptoporticus) aliquid spatio suo in extimo deambulacri capite defrudans, Sidon. epist. 2, 2, 10. – m. in u. Abl., in omni re defraudabitur (wird Mangel haben), Vulg. Sirach 37, 22. – absol. (mit zu ergänz. Acc. pers.), etiam insuper defrudet (verst. me), Ter. adelph. 246. – ➳ Archaist. defraudassis = defraudaveris, Plaut. rud. 1345: vulg. defraudit = defraudat, Petron. 69, 2. – ➳ Über die Form dēfrūdo s. Ritschl Parerg. p. 540 sqq.
See: defraudare
See: defraudere
dēfraudō (16) ou dēfrūdō, āvī, ātum, āre, tr., enlever par tromperie : aliquid uxorem Pl. As. 94, voler qqch. à sa femme ; nihil sibi Petr. 69, 2, ne se laisser manquer de rien (ne se frustrer de rien) || frustrer, tromper : aliquem Pl. Trin. 413 ; Ter. Ad. 246, tromper quelquʼun ; aliquem aliquam rem Varr. d. Non. 25, 1 ; aliquem aliqua re Cic. Fam. 7, 10, 2, faire tort de qqch. à qqn || [fig.] defraudasse aures Cic. Or. 221, avoir frustré lʼoreille [en ne lui donnant pas ce quʼelle attend] ; segetem Plin. 18, 200, frustrer la moisson [par une semence insuffisante], cf. Cato Agr. 5, 4.
➳ vulg. defraudit = defraudat Petr. 69, 2.
dē-fraudō or defrūdō āvī, ātus, āre,
- to defraud, overreach, cheat: insuper (me), T.: Suom genium, i. e. by self-denial, T.: alquem ne andabatā quidem: ne brevitas defraudasse aurīs videatur.