derectarius Save Du Cange DERECTARIUS, Qui fores effringit furandi animo. Gloss. Lat. Gr. : Derectarius, ὁ εἰς τὰς ἀλλοτρίας ἕνεκεν τοῦ κλέψαι εἰσερχόμενος οἰκίας. Derectarius, Θυρεπανοίκτης, ἐπεισπηδητής, κατάρατος. Ex quibus idem Gloss. emendat Cujacius lib. 10. Observ. cap. 34. Defectarii, lib. de Off. Procons. εἰσπηδησιῶνες, ubi legit Derectarii. Glossæ Basilic. : Οἱ τοιχωρυχοι, καὶ οἱ σάκκους ἀνασχίζοντες, καὶ οἱ δερεκτάριοι, ἤγουν κλέπται. Derectarios quasi Directarios appellari censent viri docti ejusmodi fures, voce ducta a Dirigere, quod est Effringere, uti notat Festus. Apud Basilium in Epist. διρεκτάριοι furibus junguntur. Vide eumdem Cujac. lib. 10. Obser. cap. 27. et Ægid. Menagium in Amœnitatib. Juris pag. 299. 2. Edit.