difforciare
Et partem nemoris de
Brunmesburi, quantum idem Johannes Deforciabat prædictæ Ecclesiæ.
Rector alterius portionis dicti loci, quam sibi Difforciavit Rex, asserens jus
præsentandi ad ipsam portionem sibi debere pertinere. Chartular. SS. Trinit.
Cadomensis f. 45. verso : Ista villa habebat undredum, sed in tempore verræ
Difforciatum fuit. Scacarium S. Michaelis apud Falesiam ann. 1211. apud D.
Brusselde Feudorum usu tom. 2. pag. 840. col. 1 :
Guillelmus de Sagi
petit saisinam cujusdam decimæ... quam Hugo ei Deforciat . Chronicon Trivetti
ad ann. 1297. in Litteris Johannis Reg. Scotiæ ad Edwardum Angl. Regem : Terram
Scotiæ, quæ est de feodo suo, contra eum muniendo... et Defortiandum eum de feodo
suo. Rymer. tom. 2. pag. 719. habet : Ad feodum suum
Deforciandum ; et ibid. eæd. litteræ Gallicæ : Por son fié li Deforcer.
Madox Formul. Anglic. pag. 228 : Hæc est finalis concordia facta...
inter Johannem Doughty de Coventre querentem, et Rogerum de Penne et Editham uxorem
ejus Deforciantes de tribus mesuagiis cum pertinenciis in Conventre... Prædicti
Rogerus et Editha recognoverunt Vide Kennetti Glossarium ad calcem Antiquit.
Ambrosden.Défforcer, eodem significatu. Lit. remiss. ann. 1479. in Reg. 206. Chartoph. reg. ch. 350 :
Le suppliant volt prendre ses tarelles et eschielle, icellui Jaquet...
les lui Défforça et contretint.Rectitudines, Judicia, in Legibus Alfredi et Godwini cap. 4. Edwardi Confessor. cap. 3. et Henrici I. cap. 22. 33. 57. 59. 61. 66. 74. 83. 87.
Deforcer Justice, in Legibus Normannicis Willelmi Nothi cap. 45. dicitur is, qui contra
rectumagit, vel dominus feudi, qui jus et
rectum, seu justitiam facere renuit, quando ab eo petitur. Tum vero vassallus ad superiorem dominum potest provocare. Matth. Paris ann. 1164 :
Si quisquam de Proceribus regni Difforciaverit
Archiepiscopo vel Archidiacono de se suisque justitiam exhibere, dominus Rex debet eos
justitiare : et si forte aliquis Difforciaret D. Regi rectitudinem suam, etc.
Vide Defectus justitiæ.Comes Glaucestre in
Gloucestre debet servitium duorum militum, quod fecit usque ad extremum exercitum
Walliæ, sed postea Deforciavit. Infra ter occurrit Quicumque Deforciaverit eis
dotem suam de tenementis, de quibus viri earum obierunt saisiti,... et ipsi de injusto
Deforciamento convicti fuerint, etc. Anno 1244 : Super portione, quæ eum
contingit de hæreditate,... quam prædictus David Deforciat ipsi Driffino. Regiam
Majest. lib. 2. cap. 16. § 54 : Si vero hæres dotem suam Deforciat mulieri,
etc. Vide lib. 2. cap. 63. § 10. Leges Burgor. Scotic. cap. 135. Statuta Willelmi
Regis Scotiæ cap. 4. Bractonum lib. 4. tract. 2. cap. 1. § 2. 8. Fletam lib. 5. cap. 11.
tom. 2. Monastici Angl. pag. 231. etc.Justitiarius, Vicecomes, vel Ballivus nos et hæredes et
assignatos nostros distringere possint per bona nostra mobilia et immobilia, et
hominum nostrorum et Difforciationem (i. e. ablata bona) tenere, quousque
dicto Johanni et hæredibus sive suis assignatis plenarie fuerit
satisfactum.rectum, injusta detentio. Judicium ann. 1290. in Reg. 69. Chartoph. reg. ch. 132 :
Ricardus attornatus..... renunciavit præsentationi, quam
dictus Miles fecerat in patronatu prædicto, et Difforcium emendavit, quod dictus Miles
fecerat in eodem. Vide Difforciare rectum.Et la terre de Scoce, laquelle est de son fée,... est habelere Britannis
Armoricis, difforch, idem valet quod
Abscedo,
discedo:
Lesdis Religieux disoent que à tort leur Defforchoient lesdis Chevalier et
Escuier la presentation à icelle Eglise, et en eussent lesdis Religieux pris brief
vers eux.