diffugia
Diffuges. Charta ann. 1150. ex Tabul. Montismajor. :
Tandem vero cum jam illius perplexis
Diffugiis ejusque verbositate et sinuosa volubilitate curia esset fatigata. Lit.
ann. 1372. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 721 : Quant l'on les veult contraindre ou
exécuter d'aucune chose, appellent ès assises du bailli de Vermendois,... quérans
Diffuges et dillacions irraisonnables pour fouir à justice. Vide Diffugium.