diffringo
Could not find diffractique in Logeion dictionaries.
diffractique perfect passive participle masculine nominative plural, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle neuter genitive singular of diffringo
dif-fringo (dīfr-), no perf., fractum, 3, v. a.,
- to break in pieces, to shatter (very rare): crura, Plaut. As. 2, 4, 68 (474): axem, Suet. Caes. 37: gubernaculum, id. Aug. 17: basin Colossici Apollinis, Vitr. 10, 6.
dif-fringo, frēgī, frāctum, ere (dis u. frango), zerbrechen, zerschlagen, zerschmettern, lumbos, Plaut.: crura aut cervices alci, Plaut.: caput ei testatim, Iuvent. com. fr.: ei caput hoc patibulo, Titin. fr.: cum colossici Apollinis in fano basis vetustate esset diffracta, Vitr. – außerdem Partiz., zB. axe diffracto, gubernaculo diffracto, Suet.: diffractis posticis, Amm.: costā diffractā, Amm.: u. v. Pers., repentinā ruinā deiecti diffractique vel obruti, Amm. 20, 7, 13.
diffringō, (14) frēgī, frāctum, ĕre (dis, frango), tr., briser, mettre en pièces : Pl. As. 274 ; Suet. Cæs. 37 ; Aug. 17.