Skip to content Skip to search
About Report a problem (opens in a new tab)

digurpitor

DIGURPITOR
, Qui dimittit rei alicujus possessionem, Gall. Qui déguerpit. Charta ann. 1093. apud Stephanotium tom. 1. antiq. Occit. MSS. fol. 481 : In nomine Dni JESU. Ego Ermengardis Vicecomitissa Biterrensium et Carcassonensium, et filius meus Bernardus, et uxor ejus Cæcilia, nos simul in unum Digurpitores sumus Domino Deo et SS. Apostolis ejus Petro et Paulo in Monasterio Caunensi.... albergam quæ habemus in villa Recimiro. Vide Guerpire.

Saved

Recent

Keyboard shortcuts

/ s Search
← → Previous / next dictionary
1 – 9 Go to dictionary 1–9
j k Next / previous word in the word wheel
m Switch between Logeion and Morpho
b Save or unsave this word
Shift B Saved and recent words
l Look up the selected word
Esc Close suggestions or a panel
? This list