dirivo

dī-rīvo, āre (dis u. rivo), ableiten, übtr. als gramm. t.t., ex hoc dirivatur aliud nomen, [Serg.] expl. in Donat. 536, 32.

See: dirivare

dīrīvō, āre (dis, rivo), tr., faire dériver [t. de gramm.] : Ps. Serg. Donat. 536, 32.