dissertor
dissertor, ōris, m. (2. dissero), der Erörterer, Erklärer, obscuri, Non. 328, 24: diss. ac disputator aeternarum rerum, Augustin. mendac. 10.
~or, interpres
dissertŏr, ōris, m. , c. dissertator : Aug. Mend. 10.
Sacræ
bibliothecæ Scrutator, (i. e. Sacræ Scripturæ Interpres) divinorum
Dissertor voluminum, etc.