dissigno
dissigno, to unseal, disclose
Could not find dissignata in Logeion dictionaries.
dissignata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of dissigno
dis-sīgno, āvī, ātum, āre, I) einrichten, anordnen, quae cum ita dissignasset, Cic. Tim. § 46: discriptionem dissignare et conficere, Cic. de nat. deor. 1, 26: ut nec domus nec res publica ratione quādam et disciplina dissignata (al. designata) videatur, Cic. de nat. deor. 3, 85. – II) anstiften, quid non ebrietas dissignat, Hor. ep. 1, 5, 16.
See: dissignare
dissignō, (16) āvī, ātum, āre (dis, signo), tr., ¶ 1 distinguer, disposer, régler, ordonner : Cic. Nat. 1, 26 ¶ 2 faire qqch. qui se remarque, se signaler par qqch. : quid non ebrietas dissignat ? Hor. Ep. 1, 5, 16, par quoi lʼivresse ne se signale-t-elle pas ? || [ordt en mauvaise part = cum nota et ignominia aliquid facere Non. 96 ] : videndumst, quæ dissignata sint et facta nequiter,... ut proveniant sine malo Pl. Most. 413, il faut aviser à ce que les pires machinations et les pires méfaits se terminent sans mal pour leur auteur ; modo quid dissignavit ? Ter. Ad. 87. quel scandale il vient de faire ! Apul. M. 8, 28 ; Arn. 1, 63.
➳ dissigno est voisin de designo et les mss font souvent la confusion.
- 1. ordenen, inrichten [discriptionem]; ➤ ut nec domus nec res publica ratione quadam et disciplina dissignata videatur (Cic.); — ook = designo
- 5. ;
- 2. aanrichten, veroorzaken; ➤ quid non ebrietas dissignat? (Hor.).
dis-sīgnō āvī, ātus, āre,
- to unseal, disclose: Quid non ebrietas dissignat?H. — Fig., to arrange, dispose, regulate, set in order (only v. l. for designo).