dissigno
dissigno, to unseal, disclose
Could not find dissignatum in Logeion dictionaries.
dissignatum neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of dissigno
dis-sīgno, āvī, ātum, āre, I) einrichten, anordnen, quae cum ita dissignasset, Cic. Tim. § 46: discriptionem dissignare et conficere, Cic. de nat. deor. 1, 26: ut nec domus nec res publica ratione quādam et disciplina dissignata (al. designata) videatur, Cic. de nat. deor. 3, 85. – II) anstiften, quid non ebrietas dissignat, Hor. ep. 1, 5, 16.
See: dissignare
dissignō, (16) āvī, ātum, āre (dis, signo), tr., ¶ 1 distinguer, disposer, régler, ordonner : Cic. Nat. 1, 26 ¶ 2 faire qqch. qui se remarque, se signaler par qqch. : quid non ebrietas dissignat ? Hor. Ep. 1, 5, 16, par quoi lʼivresse ne se signale-t-elle pas ? || [ordt en mauvaise part = cum nota et ignominia aliquid facere Non. 96 ] : videndumst, quæ dissignata sint et facta nequiter,... ut proveniant sine malo Pl. Most. 413, il faut aviser à ce que les pires machinations et les pires méfaits se terminent sans mal pour leur auteur ; modo quid dissignavit ? Ter. Ad. 87. quel scandale il vient de faire ! Apul. M. 8, 28 ; Arn. 1, 63.
➳ dissigno est voisin de designo et les mss font souvent la confusion.
- 1. ordenen, inrichten [discriptionem]; ➤ ut nec domus nec res publica ratione quadam et disciplina dissignata videatur (Cic.); — ook = designo
- 5. ;
- 2. aanrichten, veroorzaken; ➤ quid non ebrietas dissignat? (Hor.).
dis-sīgnō āvī, ātus, āre,
- to unseal, disclose: Quid non ebrietas dissignat?H. — Fig., to arrange, dispose, regulate, set in order (only v. l. for designo).