dulcorare
mulsum est vinum melle ~atum
~atur,bið geweorðleht
tale qui cor habuit pravum et rebelle / nunquam gustet pocula dulcorata melle
addatur mel ut ~etur
vinum ex dulcedine †factum [v. l. fructuum ] ‥ elebori ~atum egregie potantes, ‥ inebriati ‥ dormitaverunt
to swete , delinire, ~are
fides ‥ dilectionis melle ~ata
non perpendens ‥ venenum melle ~atum ‥, verba captancia decepcionis blandiciis illita extitisse
hec [caritas librorum ] ‥ peregrinacionum absinthia quasi quedam pigmentaria pocio ~avit
si ‥, jam jamque ~ante saporis nectarei fauce, forte quidam ‥ diriperet ‥ miseris vivendi victum optabilem
quare aqua marina cum sit ‥ salsa, transiens per cavernas terre ~atur?
his [aquis ] salsuginem earum absorbuit lignum Crucis et ~avit eas
hec est virga que ~avit aquas Marath
lex datur in Syna, set aquam sale vasque farina / dulcoravit Hely(
Hugo ‥ / ‥ [matrem Sion ] egram / sanat, anum renovat, acrem dulcorat, egenam / fecundat
tuus nos recreet suavis aspectus / et tali cor nostrum odore dulcoret
quid ‥ faciendum est tibi tali viro nisi ‥ ejus amaritudinem beneficiis ~are regalibus?
Fons Mara
per lignum Dulcoratus.Unde Antiquatum odium felle amaritudinis parvo stillicidio verborum Dulcorari non
potest. Alvarus in Vita S. Eulogii Presb. Mart. n. 11 : Cœnobia...
percurrens, multorum patrum est amicitia Dulcoratus. Alanus de Insulis in
Planctu naturæ : Meaque ora pudicis osculis Dulcorando, mellifluo sermonis
medicamine a stuporis morbo curavit infirmum.
Si quis vero infidelis aliter felle
amaritudinis Dulcoratus (i. e. infectus) atque zelo cruenti livoris
inflatus, etc.