eludere

eludere [CL] , to elude, frustrate, trick. b to mock. ~eret, auuaegde GlC E 111; frustratus est, elusit, fefellit Ib. F 3; habitans in homine Deus ‥ eum ‥ insidias, quas astuti hostes excogitare poterant, mirabili prudentia semper ~entem monstravit Bede Hom. I 25. 109; ~it, i. decipit, beswicþ, awægþ GlH E 210; hic leporem prendit; fauces lepus exit inhermes; / elusum domini verberat ira canem Walt. Angl. Fab. 27. 6; Deus omnes ejus [sensus spurii] deceptiones ~it et ‥ in bonum nostrum convertit R. Niger Mil. II 56; J. Ford Wulf. 88 (v. delusor); ‘quis deus ~at’, i. e. ~endo impediat Trevet Troades 15.  b [prelati] frequenter claustrum habent pro derelicto, dum inutilibus occupationibus tempus ~ant R. Niger Mil. IV 25.