eludium
~ia, i. deceptiones
Paradisi terrestris primicola viperina minus praesensit ~ia
contrarie partis conatus callido fallens ~io
rex ‥ alludens, in hoc prorupit ~ium: “si invenissem emptorem, Londoniam vendidissem”
Inter hæc Eludia vel seria. Isid.
Chron. Regum Gothorum : Sæpe etiam lacertos contra Romanos insolentias ac
irruptiones Wasconum movit, ubi non magis bella tractasse, quam potius gentem quasi in
palæstra Eludii pro usu utilitatis videtur exercuisse.