emunctio
ēmunctĭo, ōnis, f. [emungo],
- a wiping or blowing of the nose, Quint. 11, 3, 80.
ēmūnctio, ōnis, f. (emungo), das Sich-Schneuzen, Quint. 11, 3, 80.
tussis et suspirium et ~o non sunt actus contrarii
dissimulare credimus esse tutius quam forti ~one sanguinem elicere indigestum
seu publica cambitione seu domestica marsupii familiaris ~one
marescalli ‥ non modicam pecuniam extorserunt‥. consimilem ~onem annuatim vel frequentius iterabant
Londoniensis episcopus ‥ post multos labores et spoliationem obiter et ~onem loculorum in curia domum remeavit
alios subrogavit qui jure populum tractarent ‥ et non crumenarum ~one sed paci comprovincialium et quieti inhiarent
cives ‥ in amissione libertatum et ~one pecunie ‥ sunt puniti
ēmūnctĭō, ōnis, f. (emungo), action de se moucher : Quint. 11, 3, 80.
emunctio , onis. f. et, v. emunctorium
See an image
See an image