emunio
emunio, to fortify, secure, wall off, strengthen
Frieze-Dennison Vergil
ēmūniō, iī, ītus, 4, a.: to fortify; make strong, secure, 8.227.
Could not find emunito in Logeion dictionaries.
emunito perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle masculine dative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, future active imperative 2nd singular, future active imperative 3rd singular of emunio
ē-mūnĭo, īvi or ii, ītum, 4, v. a., to fortify, secure, provide with a wall (not ante-Aug.).
- I Lit.: locum arcis in modum, Liv. 24, 21 fin.: non opus est arduos colles emunire, Sen. Clem. 1, 19, 6.—
- II Transf.
- α To strengthen, make secure: obice postes, Verg. A. 8, 227: murum opere, Liv. 26, 46, 2: caveam retibus, Col. 8, 8, 4: sola et latera horreorum, id. 1, 6, 16.—
- β To protect, defend: vites caveis ab injuria pecoris, Col. 5, 6, 21.—
- γ To build up, elevate for defence: murus, ut in suspecto loco, supra ceterae modum altitudinis, emunitus erat, Liv. 21. 7, 7: locus in modum arcis emunitus, id. 24, 21, 12.—
- δ To pile up, heap up: toros ostro auroque, Stat. Th. 1, 518.—
- ε To clear, to make passable: silvas ac paludes, Tac. Agr. 31.—
- III Trop.: emunivit animum, Sen. Contr. 3, 17, 10, p. 226 Bip.
ē-mūnio, mūnīvī od. mūniī, mūnītum, īre, I) aufmauern, a) eig.: murus, ut in suspecto loco, supra ceterae modum altitudinis emunitus erat, Liv. 21, 7, 7: locus saxo quadrato saeptus atque arcis in modum emunitus, Liv. 24, 21, 12. – b) übtr., aufbauen, ostro tenues auroque sonantes emunire toros, Stat. Theb. 1, 517 sq. – II) stark befestigen, vermachen, verwahren, a) eig.: α) übh.: neque opere emunitus erat (locus) ... nec etc., Liv. 26, 46, 2: fultosque emuniit obice postes, Verg. Aen. 8, 227: vites ab iniuria pecoris caveis, Col. 5, 6, 21: caveam retibus, Col. 8, 8, 4. – β) insbes., eine Örtl. gangbar machen, bahnen, silvas ac paludes, Tac. Agr. 31: in ascensum arduos colles, Sen. de clem. 1, 19, 6. – b) übtr.: olim iam adversus hunc metum emunivit animum, Sen. contr. 7 (2), 17, 10.
See: emunire
ēmūnĭō, (14) īvī ou ĭī, ītum, īre, tr., fortifier [t. de guerre] : Liv. 24, 21, 12 || rendre solide, renforcer : Liv. 26, 46, 2 || garantir, préserver : Col. Rust. 8, 8, 4 ; 5, 6, 21 || rendre praticable [un marais] : Tac. Agr. 31 || garnir : Stat. Th. 1, 518 || [fig.] fortifier, assurer : Sen. Rhet. Contr. 7, 17, 10.
- 1. ommuren, versterken [locum];
- 2. (postklass.) begaanbaar maken, van wegen voorzien [silvas ac paludes].
ē-mūniō iī, ītus, īre,
- to fortify, secure, wall off, strengthen: locus arcis in modum emunitus, L.: obice postes, V.: murus supra ceterae modum altitudinis emunitus, built up, L.—To clear, make passable: silvas ac paludes, Ta.