episcopaliter
episcopāliter, Adv. (episcopalis), bischöflich, Augustin. conf. 5, 13.
virum ~er infulatum
[Papa ] viri illustris adventum ea qua decuit humanitate suscepit, peregrinationem ~er fovit
hoc [modo thesaurum Coventreie ] Robertus ‥ episcopus provincie inhians non ~er involavit
in vestram ‥ paternitatem vel in primatum vestrum nec leviter nec ~er deliqui
ĕpiscŏpālĭtĕr, en évêque, pastoralement : Aug. Conf. 5, 13.
Peregrinationem meam Episcopaliter dilexit. De modis observandis in
Coronatione Regis Hungariæ apud Ludewig. tom. 6. pag. 344 : Assistentibus omnibus
Episcopis, similiter Episcopaliter indutis.Has tres ecclesias in ea quam antiquitus habuisse
noscuntur libertate a synodo et circada, seu qualibet alia exactione, salvo episcopali
jure, permanere Episcopaliter decerno.