epitomo
Could not find epitomate in Logeion dictionaries.
epitomate present active imperative 2nd plural, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine vocative singular of epitomo
ĕpĭtŏmo, āvi, ātum, 1, v. a. [epitome],
- to abridge, epitomize (post-class.; cf.: excerpo, abbrevio): historiam, Treb. Poll. XXX. Tyr. 30 fin.: aliquid, Veg. M. 1, 8 fin.
epitomo, āvī, ātum, āre (epitome), in einen Auszug bringen, historiam Alexandrinam, Treb. Poll. XXX tyr. 30, 22: quae dispersa sunt velut in ordinem epitomata conscribo, Veget. mil. 1, 8 extr.: et cum integra vero in occulto sint, praeter nos duo profecto nemo epitomata cognoscat, Nepot. epit. Val. Max. p. 488 H.
ĕpĭtŏmō, āvī, ātum, āre (epitome), tr., mettre en abrégé : Treb. Tyr. 30, 22 ; Veg. Mil. 1, 8, fin.
Trebell. Poll. XXX. Tyrann. 30.
de Zenob. ad fin. Historiæ Alexandrinæ ita perita, ut eam
Epitomassedicatur.