evidenter

ēvidenter, Adv. (evidens), augenscheinlich, einleuchtend, offenbar, unverkennbar, ev. nocens, Val. Max.: ev comperire, Cels.: ev. paenitere, Liv.: clare atque ev. ostendere, Quint.: evidentius apparere, Iulian. dig. 18, 5, 5 pr.: evidentissime apparere, Suet. Tib. 45, approbari, Iavol. dig. 23, 3, 57.

evidenter [CL] , visibly, perceptibly (to sense). b evidently, clearly (to understanding). c (rhet.) vividly. locus ‥ belli pertranseuntibus ~er patet, ubi ‥ congeries ossium ‥ usque hodie jacet Ord. Vit. III 14 p. 144; [dies] lucis sue gratiam ~ius aperire ubique ‥ cepit Ad. Eyns. Visio pref..  b ~er ostendit qualiter se exhibeant suo officio sacerdotes Gildas EB 105; ut ~ius harum rerum ratio claresceret Aldh. Met. 8; signa ‥ his possunt agnoscere satis ~er indiciis V. Greg. p. 79; et evitentius ipse per Zachariam dicit ‥ Eccl. & Synag. 100; verbum ‥ se prolem ejus esse a quo est ~issime probat Anselm (Mon. 55) I 67; si enim licet rapere regnum celorum, ~ius potest quis injuste emere vel vendere regnum celorum Wycl. Sim. 15.  c manifestis exemplorum formulis hoc ~ius reserari rogo Aldh. Met. 10 p. 96; per ‥ Johannem ‥ magistris et scholaribus responsio vestra et ~er et prudenter et diligenter est recitata Ad. Marsh Ep. 16.

ēvĭdentĕr (15) (evidens), évidemment, clairement : Liv. 6, 26, 7 || evidentius Julian. Dig. 18, 5, 5 ; -issime Suet. Tib. 45.

evidenter . adv. c. s. et, v. evidentia
See an image

ēvidenter adv.

• evidens, evidently, manifestly, obviously: paenitere, L.