evigilans
Post obitum Herberti Senioris
(Comitis Cenomanensis) qui vulgo Evigilans-canem cognominabatur, propter
gravissimas infestationes, quas a perfidis affinibus suis Andegavensibus incessanter
patiebatur, etc. Et lib. 4. pag. 532. de eodem Herberto : Et vulgo, sed
parum Latine, cognominari Evigilanscanem pro ingenti probitate promeruit. Nam post
mortem Hugonis patris sui, quem Fulco senior violenter subjugarat, in eundem arma
levans, nocturnas expeditiones crebro agebat, et Andegavenses homines et canes in ipsa
urbe, vel in munitioribus oppidis terrebat, et horrendis assultibus vigilare
cogebat. Acta Episcoporum Cenoman. pag. 315 : Erat autem uxor ejusdem
Marchisii Gesrendi nomine, filia Herberti Cenomanorum Comitis, qui vocatus est
Evigilans-canem. Neque id nomen joculare Herberto duntaxat proprium fuit : nam
in Tabulario S. Albini Andegav. occurrit nescio quis Miles, Martinus, Evigila-canempariter cognominatus.
stultoseos, qui e lecto exurgerent, quo procederent in Ecclesiam ad concinendos hymnos matutinos, existimarent. Vetus Charta ann. 1183. in Tabulario Domus Dei Andegav. :
Item quatuor Capellani in
Eleemosynaria positi non habebunt præter unum tintinnabulum, neque sonabunt, antequam
tintinnabulum quod Evigilans-stultum dicitur, sonuerit. Stultum scilicet,
cujusmodi fuit Vigilantius ille, qui nocturnas vigilias carpebat, atque ob id Dormitantiusa S. Hieronymo appellatus est.