executio
executio , onis. f. et, v. executor
See an image
See an image
Alia
bona... ipsis acquisita per condempnationem et Executionem dicti Hugonis... Quodque
dictus Hugo (de Crusiaco) per nos condempnatus ad mortem, et justiciatus
fuerat propter plures errores, corruptiones, favores et infidelitates, quos contra nos
et rempublicam commiserat, eo tempore quo ipse fuerat præsidens in parlamento nostro
Parisius.De quibus (commissis) non esset ad debitam Executionem deventum,
etc.Quæ quidem volumina
fuerunt posita et incathenata in libraria ecclesiæ in una bancha nova, sumptibus
Executionis dicti defuncti. Exéquterresse, pro Exécutrice, cui exsequenda committitur suprema voluntas, in Ch. ann. 1320. ex Tabul. episc. Paris. :
Aeole Marie par la grace de Dieu royne de France dessus dicte, principale
Exéquterresse du testament, ordenance ou derreniere volenté de nostredit chier seigneur
et pere.Duelliseu monomachiæ exsecutio. Charta Ludov. VII. reg. Franc. ann. 1152. in Chartul. Maurign. ch. 83 :
Et cum abbas
Landricus Executionem campi et bellum vellet adducere Maurigniacum, etc. Vide
supra Campus 3.