exercitator
exercĭtātor, ōris, m. [exercito],
- an exerciser, trainer (post-Aug.), Plin. 23, 7, 63, § 121: agilitatis, id. 35, 11, 40, § 136: EQVITVM, Inscr. Orell. 3498 sq.; cf. ib. 3413.
exercitātor, ōris, m. (exercito), der Lehrmeister in etw., Plin. 23, 121: agilitatis, Plin. 35, 136.
territi a furcis fures ‥ artium mechanicarum fiunt ~ores [v. l. exercitores ]
singulorum officiorum ~ores [] ‥ sunt locis distincti omnes : exercitores W. Fitzst. Thom. prol. 10
gymnosophiste ‥ dicuntur ~ores in sapientia
hujus facultatis [sc. legis ] ~oribus accidit ut plerumque litibus intendendis indulgeant plus quam paci
exercĭtātŏr, ōris, m. , celui qui exerce : Plin. 23, 121 ; 35, 136.
exercitator , oris. m. et, v. exercitatrix
See an image
See an image
Exercitalis homoin
Exercitales. Lit. Henr. comit. Trecens. ann. 1156. tom. 6. Ordinat. reg. Franc. pag. 315 :
Omnis alius Exercitator, illic inhabitans, cui non esset data facultas
cum bobus terram colere, duodecim denarios, secundum aliorum consuetudinem
solveret. Vide in Exercitatores.