expiatrix
expĭātrix, īcis, f. [expiator],
- an atoning or expiating priestess: piatrix dicebatur sacerdos, quae expiare erat solita, quam quidam ... sagam, alii expiatricem vocant, Fest. s. v. piatrix, p. 213 Müll.
expiātrīx, trīcis, f. (Femin. zu expiator), die Sühnerin = die sühnende Priesterin, Fest. 213 (a), 26.
vetusti ‥ dedecoris ~icem et sexus muliebris nobilitatricem, ‥ Salvatoris genitricem
hoc proponit pietas, mentis expiatrix
fusus ‥ pro Christo sanguis ‥ poscit vicem ~icis aque [baptismatis ]
expĭātrīx, īcis, f. , prêtresse qui fait des expiations : Fest. 213, 28.