expilo
expilo, to pillage, rob, plnnder
Could not find expilato in Logeion dictionaries.
expilato perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle masculine dative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, future active imperative 2nd singular, future active imperative 3rd singular of expilo
ex-pīlo, āvi, ātum, 1, v. a., to pillage, rob, plunder (class.; syn.: privo, orbo, compilo, spolio, diripio, populor, vasto, praedor).
- I Lit.: si socios spolias, aerarium expilas, Cic. Par. 6, 1, 43; cf. id. Verr. 2, 4, 27: ad expilandos socios diripiendasque provincias, id. de Imp. Pomp. 19, 57: fana, id. Off. 3, 23: armarium, id. Clu. 64, 181: thesauros, Liv. 31, 12, 3: rem hereditariam, Dig. 29, 2, 21; cf.: expilatae hereditatis, Dig. 47, tit. 19.—*
- II Trop.: sumenda sunt nobis ab iis ipsis, a quibus expilati sumus, Cic. de Or. 3, 31, 123.
ex-pīlo, āvī, ātum, āre, ausplündern, berauben, aerarium, Cic.: regem, socios, fana, Cic.: cubilia (sc. ferarum), Sen.: hereditatem, ICt.: poet., genis expilat oculos, reißt die Au. aus den W., Ov. met. 13, 562 M. (Riese u. Korn expellit). – übtr., Cic. de or. 3, 123.
See: expilare
expīlō, (12) āvī, ātum, āre, tr., voler, piller, dépouiller : Cic. Par. 43 ; Clu. 181 ; Verr. 2, 4, 30 || [fig.] Cic. de Or. 3, 123.
ex-pīlō āvī, ātus, āre,
- to pillage, rob, plunder: aerarium, S.: ad expilandos socios: fanum Apollinis: genis oculos, pluck, O.—Fig.; ii, a quibus expilati sumus.