expilo
expilo, to pillage, rob, plnnder
Could not find expilatumque in Logeion dictionaries.
expilatumque neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of expilo
ex-pīlo, āvi, ātum, 1, v. a., to pillage, rob, plunder (class.; syn.: privo, orbo, compilo, spolio, diripio, populor, vasto, praedor).
- I Lit.: si socios spolias, aerarium expilas, Cic. Par. 6, 1, 43; cf. id. Verr. 2, 4, 27: ad expilandos socios diripiendasque provincias, id. de Imp. Pomp. 19, 57: fana, id. Off. 3, 23: armarium, id. Clu. 64, 181: thesauros, Liv. 31, 12, 3: rem hereditariam, Dig. 29, 2, 21; cf.: expilatae hereditatis, Dig. 47, tit. 19.—*
- II Trop.: sumenda sunt nobis ab iis ipsis, a quibus expilati sumus, Cic. de Or. 3, 31, 123.
ex-pīlo, āvī, ātum, āre, ausplündern, berauben, aerarium, Cic.: regem, socios, fana, Cic.: cubilia (sc. ferarum), Sen.: hereditatem, ICt.: poet., genis expilat oculos, reißt die Au. aus den W., Ov. met. 13, 562 M. (Riese u. Korn expellit). – übtr., Cic. de or. 3, 123.
See: expilare
expīlō, (12) āvī, ātum, āre, tr., voler, piller, dépouiller : Cic. Par. 43 ; Clu. 181 ; Verr. 2, 4, 30 || [fig.] Cic. de Or. 3, 123.
ex-pīlō āvī, ātus, āre,
- to pillage, rob, plunder: aerarium, S.: ad expilandos socios: fanum Apollinis: genis oculos, pluck, O.—Fig.; ii, a quibus expilati sumus.