exsaturo

ex-sătŭro (exat-), āvi, ātum, 1, v. a.,

• to satisfy completely, to satiate, sate (syn. explere; rare but class.): belua exsaturanda visceribus meis, Ov. M. 5, 19: quae exsaturata lubido hausit, Poët. ap. Cic. Tusc. 5, 35, 101: cum ejus cruciatu atque supplicio pascere oculos animumque exsaturare vellent, Cic. Verr. 2, 5, 26, § 65: odiis exsaturata quievi, Verg. A. 7, 298; Stat. Th. 6, 176; Amm.14, 7, 16.

ex-saturo, āvī, ātum, āre, ersättigen, vollauf sättigen, I) eig.: belua exsaturanda visceribus meis, Ov. met. 5, 19. – quae edi, quaeque exsaturata (gestillte) libido hausit, Poëta b. Cic. Tusc. 5, 101. – II) übtr.: eius cruciatu atque supplicio pascere oculos animumque exs., Cic.: odiis exsaturata quievi, Verg.: Partiz. Perf. poet. m. resp. Akk., vulnere iusto exsaturata oculos, Stat. Theb. 6, 176.

See: exsaturare

exsătŭrō, (15) āvī, ātum, āre, tr., rassasier : Ov. M. 5, 19 || [fig.] assouvir : Cic. Verr. 2, 5, 65.

exsaturo , as, are.
甚飽。足之。意满。

Suggest a Translation
See an image

ex-saturō (exat-) —, ātus, āre,

• to satisfy satiate, sate: belua exsaturanda visceribus meis, O.: exsaturata lubido, Poët. ap. C.: eius supplicio animum: odiis exsaturata quievi, V.