fara
ad quem [sc. tercium ] diem si non venerit, nec aliquis allegans pro eo quod sit in ~a sua et fuit ante sumonicionem sibi factam, distringatur extra ad veniendum ‥ ad diem illum octavum; et, si tunc non venerit neque certificatus quod fuerit in ~a ‥, distringatur extra
in quibusdam terris [(villanus ] debet ‥ novam ~am adducere [AS: ]nigefaran to tune feccan
Faraappellabatur ; unde nomen habent multa loca in Galliis ;
Gisulfus non
prius se regimen ejusdem civitatis et populi suscepturum edixit, nisi ei quas ipse
eligere voluisset, Langobardorum Pharas, hoc est, generationes, vel lineas
tribueret. Lex Longobard. lib. 3. tit. 14 Si quis liber
homo migrare voluerit aliquo, potestatem habeat... cum Fara sua migrare, quo voluerit.
Fahrend Gut. Est
Fôra, Alimentum, stipendium ap. eumdem Graff. col. 597. quo spectare videtur vox Fara apud Longobardos, qua denotatas fuisse conjicio omnes qui a familiæ unius principe alebantur et in ejus comitatu erant, tam liberos quam mancipia :
Faramannumporro apud Burgundos inde nominatum principem stirpis quem Anglosaxones
Hlaforddixerunt a voce
Hlaf, Panis.
Curtem suum, quæ dicitur Fara Majoris.
Cap. 47 : Fara Majoris, et Fara, quæ Bajana dicitur... Et obtulit huic Monasterio
eamdem Faram, quæ simul 5800. terræ modios continet. Lib. 2. cap. 31. Fara Ripa ursa. Sic porro illæ curtes appellatæ, quæ certis generationibus addictæ essent.
Unde recepit in commutationem a domno
Hugone Abbate res hujus Monasterii territorii Reatini infra fines Atissæ sub
monticello super fluvium Sangrum, ubi Fara ædificata fuit modiorum
quingentorum.
Furista ouh in wara
Thera armilichun Fara.
Transire Sax. Faran... Sed et maris transfretationem, et aquæ trajectum cum
naulo, Germanis Fahrgelt, Fare dicimus. Bernhardus Item quilibet peregrinus ipsi patrono pro hujusmodi omnibus
per eum, ut præfertur, faciendis vel exponendis, quadraginta duos ducatos, ita tamen
quod illius summe dimidiam partem in Venetiis exsolvat, reliquum vero in Japha sive
Joppen absque
Faram facere, in Tabul. S. Audoeni Rotomag. dicitur de illa præstatione annua, qua tenentur qui naves habent piscatorias juxta Sequanam intra limites territorii prædictæ Abbatiæ quotannis ad condictam diem convenire cum naviculis, retibus et cæteris pro Monachis pisces venaturi : quod quidem etiamnum a Sequanæ accolis vocatur,
Fare, Retis genus, in Charta Phil. Pulc. ann. 1289. ex Consuet. Genovef. Mss. fol. 35. v° :
Sunt tamen
duo alia ingenia, quæ sic vocantur, La Fare et le quidel, quibus piscari permittimus per
totum annum, exceptis duobus mensibus Mayo et Aprili. Hinc Gefæhrde. Auctor. Monopol. Philosoph. :
Judæus, qui sine dolo et Fara vixit cum Christiano.