farcimen
farcīmen, ĭnis, n. [farcio],
- a sausage (ante- and post-class.): a fartura farcimina in extis appellata, Varr. L. L. 5, § 111 Müll.; cf. Isid. Orig. 20, 2; Gell. 16, 7, 11; Arn. 7, 229.
farcīmen, inis, n. (farcio), das Füllsel, die Wurst, Varro LL. 5, 111. Gell. 16, 7, 11. Arnob. 7, 24. Apic. 8, 374. Donat. Ter. eun. 2, 2, 26. Isid. 20, 2, 28.
~en, i. baptutum [i. e. battutum ] carnem ‥
~en,gehœcca oðe mearhœccel
farcio, -is, ‥ inde hic farctor, -ris, et farsitus, -a, -um, et haec farsio, -nis, et hoc ~men, -nis, unde hoc farcimentum
~en, A.farsure
in tanta multitudine inutilium coquorum pessime preparantur adeo quod ~ina in estate fiant de sanguine per triduum servato et sic putrido ut vix quis eorum odorem ferre possit
farcīmĕn, ĭnis, n. (farcio), saucisse, boudin : Varro L. 5, 111.
Qui unum duntaxat habuit Farcimen in pariete cellæ suæ appensum, quod
debuit resignare... Rogavit nos ut Farcimen illud posset retinere, addens quod illud de
mane solet comedere. Varro lib. 5 : A fartura Farcimina in exteis
appellata.