fello
fello, āvi, 1, v. a., to suck (ante-class. and poet.).
- I Lit.: lac humanum, Varr. ap. Non. 113, 14: lupam, id. ib. 242, 33.—
- II Transf. obsc., Mart. 2, 50, 1 al.; Aus. Epigr. 71, 7.
fello, āvī, āre, saugen, Varro sat. Men. 261 u. 476. Cael. Aur. de morb. acut. 2, 4, 21. – im obszönen Sinne, Mart. 2, 50, 1 u.a. – felo geschr. Corp. inscr. Lat. 4, 2268. 2273. 2441 u. ö.
fellō, (16) āvī, āre, tr., sucer, téter : Varro Men. 261.
- 1. zuigen, sabbelen;
- 2. pijpen.
Morbus quem vulgo Fellonem nuncupant, felle suo viroso me miserum graviter
occupavit, occupatum perflavit, ut tumor ille letalis undique porrigeretur, dextro et in
sinistro humero, dorso et pectori utris instar superemineret, et ab humano mento quasi
palearia penderent. Veneni quidem vis intrinseca, cutis livore forinseco satis notabatur
... arterias gutturis et colli vias coarctavit, neque voci neque cibo meatum
reliquit.Felon, Italis
Fælen, delinquere, errare, cadere.
Fell. Assentit Schilterus in Gloss. Teuton.
Fel, quod qui crimina perpetrant, ea
felleo animoperpetrare dicuntur.
Feloniamdictam scripserunt, quasi
falloniam, a fallendo.
Fara, Dolus, fraus, deducit Haltaus. Gloss. Germ. col. 435. voce
Far.
Non tibi sit curæ, Rex, quæ tibi referunt illi Fellones
atque ignobiles. Ratherius Veron. Episc. in Qualitate conjectur. : Quod
sic vellet eum (castrum) tenere pro suo gratu, sicut pro uno Fellone, quia
per donum Imperatoris... illud, cum mentiretur, teneret. Infra : Cum nemo
possit ferre, ut malum audiat aliquem dicere de suo seniore, nisi qui maximus Fello
convincitur esse. Domnizo lib. 1. de Vita Mathildis cap. 1 :
Damnant Fellones, cruciant furcisque latrones.
Vide Regiam Majest. lib. 2. cap. 56. lib. 4. cap. 12. Quoniam Attach. cap. 18.
Littleton. sect. 745. Walsinghamum pag. 278.Catalla felonum, inter prærogativas altæ Justitiæ recensentur in Monastico Anglic. tom. 1. pag. 143. 767. etc.
est omne crimen capitale, infra læsam majestatem, ut sunt
incendia, raptus, homicidia, latrocinia, et hujusmodi, quæ vitæ dispendio luuntur, cum ea
olim delicta wera, seu pecunia redimerentur. Sed id
Theodulphus
Aurelianus Episcopus apud Ludovicum Imp.... Feloniæ a quibusdam æmulis suis
accusatus. NostrisFelonia est culpa seu
injuria, propter quam vassallus amittit feudum. Leges Henrici I. Regis Angl.
cap. 43 : Qui Feloniam fecerit, terram suam foris fecit.
Domino committente Feloniam,
ut ita dicam, per quam vasallus amitteret feudum.... proprietatem feudi ad vasallum
pertinere, sive peccaverit in vasallum, sive in alium.Felonumseu perfidorum et rebellium bona. Kennettus in Glossar. ad calcem Antiquit. Ambrosden. :
Assaltavit in Felonia et verberavit me et michi plagam fecit. Hoc est,
imparatum me aggressus est.de Chastueil Gallaustin Hist. Ms. Poet. Provinc. :
L'engan et la Felonia
Que mou la falsa Clergia.
Et quosdam Felonice interfecerunt ... ignem in prædicta villa de Britton
posuerunt, et partem domorum et bonorum ibidem Felonice combusserunt.Quia Rogerus de Mortuo-Mari ... eandem prisonam fregit, et ab eadem turri
noctanter et Felonice evasit.Félonneusement, Fortiter nempe, cum impetu, in Poem.
de Giron le Courtois:
Se hurte encontre le chevalier si Félonneusement, qu'il lui convint
vuyder les arçons et tomber à terre moult rudement. Hinc Renfélonir la guerre, Bellum acerbius gerere, in Lit. remiss. ann. 1379. ex Reg. 115. Chartoph. reg. ch. 291 :
Lequel Gillebert fu mis à mort ; et pour ce que ledit sire de Morbecque
avoit esté à ce,... Renféloni la guerre, dont dessus est faite mention.Felenesse gentappellatur Judæorum populus, in Vita J. C. MS :
Ensi l'encusoient forment
Icele Felenesse gent.
Fel, quo ad iracundiam facile accendimur,
Affelonneret
Affelonnir, pro Irasci, olim diximus. Lit. remiss. ann. 1383. in Reg. 124. Chartoph. reg. ch. 126 :
Huguenin.... bien Affellonnez, ce sembloit, se adreça
pardevers ledit Tuebuef, et leva le baston en haut pour le frapper. Aliæ ann.
1387. in Reg. 131. ch. 15 : Guillaume Bolerin fu moult courrouciez et
Affelonnis. Aliæ ann. 1396. in Reg. 149. ch. 330 : Ledit Jehan se
Affélonnissoit toujours en menassant ledit Huguenin d'attrapper et adherdre aus mains,
etc. Affollonir, in aliis ann. 1393. ex Reg. 145. ch. 410 : Lequel Raoul
quant il se vit ainsi villené et desmenti, comme couroucé et Affolloni se
départi d'icelle place. Enfélonnir, eadem acceptione. Lit. remiss. ann. 1385. ex
Reg. 127. ch. 137 : Colin le tamisier dist auxdiz hommes armez, qui veoit
Enfélonnir et demener oultrageusement, etc. Aliæ ann. 1413. in Reg. 167. ch.
142 : Le suppliant se apperceu que icellui Nicaise par trop avoir beu ou autrement
se Enfélonnissoit. Enfélonner, apud Froissart. vol. 2. cap. 41.