frio
Could not find friati in Logeion dictionaries.
friati perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle masculine nominative plural of frio
frĭo, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to rub, break or crumble into small pieces: terra, quae facile frietur, Varr. R. R. 1, 9, 7: glaebis terrarum saepe friatis, Lucr. 1, 888: ut inter se tritum tarde frietur, Plin. 12, 19, 42, § 92; 34, 12, 29, § 117: ut gemma in micas frietur, id. 12, 14, 32, § 65: friatum amomum, id. 12, 13, 28, § 49.
frio, (āvī), ātum, āre (zu altindisch mrityati, zerfällt, löst sich auf), zerreiben, zerbröckeln, u. refl. se friare od. gew. medial friari, zerbröckeln, sich bröckeln, glebae terrarum friatae, Lucr. 1, 888: friatum amomum, Plin. 12, 49. – refl., chalcitis friat se statim, Plin. 34, 117. – medial, quae (terra) cum fodiatur, facile frietur, Varro r. r. 1, 9, 7 (u. so Cels. 6, 6, 3 u. Plin. 12, 92): friari in micas (v. einem Edelsteine), Plin. 12, 65.
See: friare
See: friere
frĭō, (16) āvī, ātum, āre tr., concasser, broyer : Varro R. 1, 9, 7 ; Lucr. 1, 888.