fumigatio
fūmigātio, ōnis, f. (fumigo), die Räucherung, Beräucherung, Plin. Val. 3, 7. Marc. Emp. 33.
quare terre motus fiunt vel montium ~o, alii enim montium sunt ignivomi, alii fumigantes, ut Ethna ‥?
cum ‥ de salute animarum agitur, qua nichil optabilius in hac vita reperitur, non est aliqualiter dissimulandum, quia tanto graviora sunt crimina, quanto diucius infelices animas detinent captivatas. et ideo ne hujusmodi ~o, quam dissimulare non potero licet vellem, flammas ardentes et urentes producat ‥
~ones aromatum quas facerent multiplices et varie hausi, unde et vestes redolerent et totum cerebrum moveretur
fiat ei sternutatio ex castoreo et ~o ad nares, utatur etiam diacastoreo
inde primum crinium et corporum unguenta invenerunt et odores et ~ones, quibus Romanorum et Grecorum effluxit luxuria
pro ~one et pro medicina preservativa contra pestem
fūmĭgātĭō, ōnis, f. , fumigation : C. Aur. Chron. 1, 4, 122.