gabbarus
gabbărus, ī, m. , sot, imbécile : Gloss. Scal.
Galbacus. Joan. Architrenius lib. 1 :
In his quinque pedes produxit Gabbarus artus.
In Consuetudine Burdegalensi art. 116. Gabarreest navicula amnica,
Gabarrier, navicularius. Cujus vocis etymon ab Hebræo accersit Steph. Guichartus. Computum Barth.
Du Drach, Thesaurarii Guerrarum ann. 1338 :
Mises et
depenses pour prendre, amener et assembler plusieurs nefs, Gabarres, et autres choses
necessaires aus pons et passages sur la riviere de Garonne.
Gabarotus.