ganiveta
Ganipulus, nostris
Gayvete. Lit. remiss. ann. 1362. in Reg. 93. Chartoph. reg. ch. 203 :
Ipsum cum quadam Ganiveta ferri de cuspide juxta mamillam
sinistram vulneravit. Inventar. Ms. ann. 1379 : Item duæ Ganivetæ in una
vagina, viratæ de argento. Acta Mss. Inquisit. Carcass. ann. 1308. fol. 36. r° :
Videbat quod dicti homines portabant in zonis suis cultellos seu
Ganivetos. Lit. remiss. ann. 1400. in Reg. 155. ch. 342 : Le suppliant
sacha une Guenivete ou coustel petit, etc. Le sainct Ganivet, Cultellus
scilicet, quo sacram Hostiam Judæus percussit, in Diar. regni Caroli VII. pag. 524. Lit.
remiss. ann. 1410. in Reg. 165. ch. 333 : Le suppliant de sa Gayvete ou coustel à
tailler pain donna un cop seulement par le corps à icellui Domange. Hinc
Ganivier, Ganivetorumfaber, vel mercator, in aliis Lit. ann. 1390. ex Reg. 139. ch. 44 :
Jehan le Veel poure Ganivier... mist en vente sur un estal pluseurs
ganives, petiz couteaux, etc. Vide supra Ganivetus.