ganta
ganta, ae, f. [old Germ.; the mod. Gans],
- a goose: (anseres) e Germania laudatissimi. Candidi ibi, verum minores, gantae vocantur, Plin. 10, 22, 27, § 54; Ven. Carm. 7, 4, 6: ganta χηναλώπηζ, Gloss. Philox.
ganta, ae, f. (das deutsche »Gans«), die weiße kleine Gans, viell. die Eidergans, Eiderente, Plin. 10, 52.
gente,wilde goos
cente,wilde goos
canta,grœg gos
~a vel auca,grœg gos
aucarum indomitarum quas ~as vocant depopulabatur multitudo
pro pastu ~arum que venerunt de Anglia et pro lx de illis ducend’ ad Argentom’ et lx ad Burum
sciatis me ‥ confirmasse Rogero Follo lutrario meo ‥ iij virgatas terre ‥ apud Ailesberi ‥ per servicium ‥ reddendi ‥ ij ~as si venero in estate, et si venero in hieme iij anguillas(
cum rex venerit in estate apud Eylesbur’ dabit ‥ regi ij janytas, et in ieme iij anguillas(
per serjantiam ‥ solvendi ij jantas ‥ et iij angwillas
de quodam manerio ‥ in Aylesbury ‥ vocatoOtterarsfee ‥ que de domino rege tenentur in socagio per servicium inveniendi ‥ si illuc venerit ‥ in estate ‥ ij †gancas et in hieme ‥ tres anguillas
ganta, æ, f. , oie de Germanie : Plin. 10, 52.
ganta, ae, f.: oca bianca (di Germania) Plin.