gerba
Herba, Locus herbosus.
de la Chiezain Histor. Eccl. Pedem. cap. 19 :
Cum silvis, montibus, collibus et vallibus, Gerbis, aquis,
molendinis, lacubus, paludibus, etc. Alia Conradi Imper. apud eumdem pag. 224 :
Et vineas cum areis suis, terris arabilibus, pratis, Gerbis, silvis. Alia
anni 1029. apud eumdem pag. 241 : Sicut continentur in sediminibus, locis, vineis
cum areis suis, terris arabilibus, capellis, pratis, Gerbis, pascuis, silvis,
etc. Charta ann. 1042. apud Guichenonum in Bibl. Sebus. Cent. 1. cap. 84 :
Mensura terræ hujusmodi est, tam de vineis, et terris arabilibus et pratis
quingenta et 24. jugera suis locis disposita ; de Gerbis et silvis sexcenta
jugera. Pactum inter Thomam Comitem Sabaudiæ et Abbatem Pinarolens. ann. 1246 :
Terræ, prata, nemora, Gerbi, etc. Adde tom. 3. Ughelli pag. 415. et
Franciscum Mariam in Mathildi Comitissa lib. 3. pag. 157.Gerbe. Occurrit passim. Hinc
Gerbagium, Gerbaria, etc. Vide Garba.
Unam gerbam habeamus a nobis numerandam et eligendam, et
per cultorem agri ad nostram grangiam deportandam, quæ appellabitur Gerba
Libertatis.