gerdius
gerdĭus, ii, m., = γέρδιος,
- a weaver (ante- and post-class.), Lucil. ap. Non. 118, 10; Firm. [Math.] 8, 25 med.
gerdius, iī, m. (γέρδιος), der Weber, Lucil. 1057. Firm. math. 8, 25, 9.
gerdĭus, ĭī, m. (γέρδιος), tisserand : Lucil. Sat. 1057 ; Firm. Math. 8, 25.
Γέρδιος, ὁ ὑφαντώρ, καί παρ᾽ ἡμῖν ἡ γερδία.
Eadem habet Suidas. Infra : Γερδία, ὑφάντρια, ἀπὸ ἐπὶ τῆς γῆς ἔδους,
ὅ ἐστι καθέζεσθαι. Rursum ex Psello, Textores faciet,
Gerdiosque , sed quorum animi insaniæ valetudine quatiantur. Vide Gloss. Meursii,
et mediæ Græcit. col. 245. voce