gerula
gĕrŭla, ae, f. [gero],
- she that bears or carries, Tert. Anim. 19 fin.; id. adv. Jud. 9 med.; Ap. Met. 6, 20, 18: navis gerula sacrorum, Sol. 1 fin.—A working bee, Plin. 11, 10, 10, § 24.
gerula, s. gerulus.
gĕrŭla, æ, f. (gerulus), porteuse : Apul. M. 6, 4 || bonne dʼenfants : Tert. Anim. 46.
Trahas atque Gerulas et similia
fabricando. Lib. 2. cap. 46 : Arenam et lapides ad structuram in Gerula
comportando.
Gerula, Vas vini est aut cujuslibet humoris capax, unde, inquit,
Gerlashodie Burgundi vocant vasa ampla lactis aut aquæ gerula ex ligno facta. Isid. :
Uri agrestes boves sunt in Germania, habentes
cornua in tantum protensa, ut regiis mensis insigni capacitate ex iis Gerulæ
fiant.Geruladicitur nutrix. Joan. de Janua.
Nutrix ipsa non sit temulenta, non lasciva, non garrula, habeat modestam
Gerulam, nutricium gravem.Teneantur et debeant justare et bullare ... unam
mensuram de quolibet genere mensurarum,... unam quartam a vino et mediam quartam, sive
unam Gerulam, in qua sit media Gerula. Vide Zerla.