glorificus
Could not find glorifica in Logeion dictionaries.
glorifica feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of glorificus
glorifica present active imperative 2nd singular of glorifico
glōrĭfĭcus, a, um, adj. [gloria-facio],
- full of glory, glorious (post-class.), Cod. Just. 2, 8, 7, § 2.
glōrificus, a, um (gloria u. facio), glorreich, Itala Iob 9, 10 u. 34, 24. Cod. Iust. 2, 8, 7. § 2.
tentorium ‥ in introitu tabernaculi ‥ est decus ecclesiae diversis virtutum floribus ~um
a ‥ papa ‥ Wilfrithus ‥ susceptus ~ae sedis responsa [expectans ]
incepit ‥ Dunstanus hymnum ~um ‥ ‘Te Deum laudamus’
passim audiuntur ~a preconia dispensationis dominice
multi glorificos, heu! demeruere triumphos / quos torquet cupidos insatiata sitis
hanc ~am Domini corporis majestatem, hanc sanctorum corporum claritatem, nullus in judicio reproborum videre putandus est
per ‥ crucis lignum legis solvit maledictum / astriferas ubi glorificus recucurrit ad arces
exin glorifico persolvit munia Christo
eterne porte tollantur, rector ut intret / glorificus
ad ‥ Christi nostri signi ~i amplexum fidelissimum
glōrĭfĭcus, a, um, glorieux : Cod. Just. 2, 8, 7.
Imp. Justin. Cod. 2. 8. 6. Relicta observatione
Glorificætuæ sedis.