glossator

glossator 1 glossator, commentator; b (facet.). oryz ‥ est aliquid ‥ commestibile quod in lege veteri concessum est sicut Jeronimus dicit, licet aliqui glosatores pro immundo reputabant Bacon Gram. Gk. 64; Id. Tert. 211 (v. glossa 3a); hec videtur esse opinio ~atoris Ockham Pol. I 75; finis prologi domini J. de Athon’, ~atoris profundissimi presencium constitucionum J. Acton Comment. prol.; doctores et ~atores catholici Ric. Armagh Def. Cur. 1396.  b sunt ‥ coercendi a contrectacione librorum juvenes ‥ qui ‥ mox pulcherrimorum voluminum ‥ incipiunt fieri ~atores incongrui et ubi largiorem marginem circa textum perspexerint, monstruosis apparitant alphabetis R. Bury Phil. 17. 222. 2 flatterer; cf. ME gloser. quare, rogo, propter causam aliam consentiret [papa] vocari pater sanctissimus et per suos ~atores vocari deus mixtus vel deus in terris ‥? Wycl. Chr. & Antichr. 691.