graecolonus
Græcolonum meum, id est, Græcæ linguæ Gnarum, non permittebant egredi,
etc. Et mox : Tantique nummis emebat, quanti Græcolonus obsonium
uno. At unde hæc vox composita ? an Græcolonuspro
Græcolatinus, qui Græcam Linguam in Latinam vertit, vel qui Græce et Latine loquitur.