guttula
guttŭla, ae, f. dim. [gutta],
- a little drop (ante- and post-class.): ah, guttula pectus mihi ardens aspersisti, Plaut. Ep. 4, 1, 27 (552): favorum guttulae, Paul. Nol. Carm. 21, 427.
guttula, ae, f. (Demin. v. gutta), das Tröpfchen, Plaut. Epid. 554 G. Fulg. myth. 3, 8: favorum guttulae, Paul. Nol. carm. 21, 427. – übtr. = ein bißchen, Lampr. Alex. Sev. 44, 9.
pluvia ‥ tam subtilis ‥ fuit ut vix pluviam eam esse dixerint, sed quasdam ~as rorantes plus senserint quam viderint
si ‥ lacrymarum ~is stillulisque verborum conceptam intimis precordiis mestitiam cor dolentis exsudet
gutta ‥ unde hec ~a
sudoris ~as emisit
partes aque, sicut in ~is et roribus herbarum accidit, rotundam ‥ appetunt formam
caelestes ‥ micas et spiritales ~as divinae sapientiae
unicam sue misericordie ~am
guttŭla, (16) æ, f. (gutta), petite goutte, gouttelette : Pl. Epid. 554.
guttŭla, ae, f.: gocciolina
auri guttula [StAug] una goccia d'oro.