herimanni
Arimanus, herman. Miles gregalis, qui publicum munus
non habet. Postea pro paupere sumta vox. Hinc jus Arimandiæ in
feudis.Arimanosin Legibus Longob. subditos fuisse immediate Comitib. ipsis, Judicibus, Sculdasiis, etc. deprehendimus, ita ut diversos fuisse a servis nemo non putet. Lib. 1. tit. 18. § 2.
Arimanus ille
quidem, si mentitus fuerit, et dolose hoc egerit, si ante venerit ad palatium, quam ad
judicis sui vadat judicium. Tit. 25. § 50. Si ille
judex...... Arimano suo faciendum mandatum neglexerit. Lib. 3. tit. 12. § 5.
Nemo Comes, neque loco ejus positus, neque Sculdasius ab Arimanis suis aliquid
per vim exigat.
Arimannis, Erbmænner, qui
bona hæreditaria possident, domini minores. Vide notas iterum nostras ad catechesin
Theotiscam p. 163.Comes loci ad
defensionem patriæ suos Arimanos hostiliter præparare monuerit, etc. Charta
Hugonis et Lotharii Italiæ Regum ann. 938. in Bibl. Sebus. Cent. 1. cap. 83 :
Insuper concedimus eidem fideli nostro Aledramo, suisque hæredibus, ut de villa,
quæ vocatur Roncho, et de omnibus Arimannis in ea morantibus, omnemque districtionem,
omnemque publicam functionem et querimoniam, quam antea publicus nosterque missus facere
consueverat,... custodiant et observent.Ut nullus Comitum Arimannos in beneficio suis
hominibus tribuat. Ut homines Comitum nullatenus in domibus Arimannorum resideant, sed
domos reipublicæ instaurent, ibique resideant. Ut Scriptoribus publicis nullatenus
interdicatur res Arimannorum transcribere, si quando eis fuerit opportunum. Quod si
occasione vitandi exercitus, aut placitum, venditæ fuerint, et ipsi eas pendere
supersederint, exigatur ab eis utrumque, sicut ante transcriptionem. Ut ipsi Arimanni
frequentius quam in lege statutum est, ad placitum ire cogantur, nec a Comitibus, nec a
Sculdasiis, etc.Arimannividentur fuisse, qui sub Comitibus, judicibus aliisque regiis Officialibus, in oppidis et castris militabant, invigilabantque eorum tuitioni. Cui sententiæ favet etymon Germanicum : dicti enim
Arimanni, seu
Herimanni, ab
Here, exercitus, et
Man, homo, quasi
vir exercituum, uti vocem
Hermaninterpretatur Aventinus. Nos diceremus
Hommes de guerre, Hommes d'armée; Germanis
Hermanner, milites, et beneficia ac prædia ab Imperatore concessa possidentes, vassalli minores. Ita Goldastus. Vel certe
Arimanni, seu
Herimanni, fuere ipsi villarum incolæ, vel, ut vulgo dicimus,
subditi, prorsus diversi a servis, cum nulli oneri subjacerent, præterquam
hostis, et
placiti, ut ex supra allatis satis patet : quod de servis nullibi dictum legere est. Proinde vocis etymon arcessendum hoc casu ex
herr, dominus, et
man, homo, quasi
homo domini, id est, vassallus.
Herimannosliberos fuisse homines declarant, ut Charta Caroli Crassi Imper. apud Ughellum
liberi Erimannidicuntur. Alia Ottonis Imper. ann. 967. apud eumdem in Episc. Veronensibus :
Castellum, quod vocatur
Romanianum cum liberis hominibus, qui vulgo Heremanni vocantur. Ubi perperam
editum Heremitani. Rustici Arimanni, in veteri Charta ibid. pag. 742. Atque hac notione
Harimannoset
Herimannoshabent aliæ apud eumdem Ughell. tom. 1. pag. 899. tom. 4. pag. 632. 635. 663. etc. Adde Chronicon Benevent. S. Sophiæ pag. 619. et eumdem Ughell. tom. 2. pag. 217.
Herimannos, post allata in hanc rem a Cangio argumenta, nusquam dubitari licet : maxime si iis addas, quæ ad eandem sententiam tuendam rursum profert Muratorius tom. 1. Antiq. Ital. med. ævi col. 715. quæ quidem a servili conditione, cui subjectos fuisse
Herimannosnonnulli volunt, ita sunt aliena, ut idem doctissimus vir inter nobiles illos cooptari debere existimet. Sed id ultra metam, ut opinor. Et vero non ejusdem conditionis fuisse omnes, qui
Herimannivocabantur, facile ex diversis locis, quæ ad eos spectant, crediderim. Interdum iidem videntur, qui sub comitibus, judicibus, aliisque regiis officialibus, in oppidis et castris militabant, invigilabantque eorum tuitioni, ut pluribus docet Cangius. Nonnunquam inter burgenses, et quidem præcipuos videntur recensendi ; quippe qui negotiatoribus adjungantur, et potiorem in electione presbyterorum, quibus ecclesiæ parrochiales committebantur regendæ, partem habuerint. Quæ ex sequentibus non obscure indicantur.
Breve ordinationis
facio ego Petrus gratia Dei episcopus, qualiter una cum consensu sacerdotum, et
Aremannos hujus Lucanæ civitatis, quorum nomina subter leguntur, ordinare videor te
Andripertum presbiterum filio Pauli in nostra ecclesia sedalem S. Donati.
Privil. Henr. II. reg. Germ. ann. 1014. tom. 4. earumd. Antiq. col. 13 : Cunctos
Arimannos in civitate Mantuæ, sive in castro... cum omni eorum hæreditate, paterno vel
materno jure, cum familiis utriusque sexus, servis et ancillis, libellariis, precariis,
et cum omnibus rebus eorum mobilibus et immobilibus, per hujus nostri præcepti
paginam... corroboramus..... Concedimus eis omnem tholoneum et ripaticum, quod pro
negocio exercent in Garda, et in Lasese, et in summo Lacu, vel in Brixiana et in
Ferraria, vel in Comaclu, et in Ravenna, ipsi, suisque filiis ac hominibus, qui illorum
causam laborantes negociantur, licentiam habeant potestative negociandi per jam dictum
lacum, absque omnium hominum contradictione, vel publica functione, vel alicujus
tholonei vel ripatici reddita. Aliud Henr. III. ann. 1055. ibid. col. 15 :
Statuentes etiam ut nulla magna parvaque persona prædictos cives, videlicet
Eremannos, in Mantua civitate habitantes, de suis personis, sive de illorum servis et
ancillis, vel de liberis hominibus in eorum residentibus terra, vel de Eremania et
communibus rebus, ad prædictam civitatem pertinentibus...... inquietare, molestare,
divestire sine legali judicio præsumat.Arimanni
Ut secundum tenorem antiquorum præceptorum, quæ Reges
Longobardorum nobis dederunt, de Arimannis feminis, quas sibi pertinentes huic
Monasterio in conjugio sociaverunt, ut post transactum annuale spatium, secundum dicti
tenorem, sic eos easque possideamus, nobisque proprio nomine vindicemus. Quibus
verbis innuit Ludovicus, legem latam a Ratchise Rege Si autem amodo præsumpserit cujuscumque servus Arimannam
ducere uxorem, sic exinde detur judicium, sicut in anteriori edicto legitur. Ubi
disertim servus ab arimanno distinguitur, prorsusque alterius fuisse conditionis
ostenditur : ut et in alio Diplomate ejusdem Ludovici Pii pro Ecclesia Veronensi apud
Ughellum : Insuper etiam placuit nostræ Serenitati de famulis ejusdem Monasterii
definitiones facere, videlicet feminis liberis, quas Itali Herimannas vocant, quæ se
famulis ipsius Ecclesiæ et Monasterii copulaverunt, etc.Fidelis noster veniens
ibi in Palatio nostro, una cum Arimania sua, in manu nostra trustem, et fidelitatem
nobis visus est conjurasse. Ubi Arimaniævox non
familiamtantum, uti vult Bignonius, sed
familiam militaremsignificat. Ibi enim
AntrustionisRegis mentio fit, qui Regi fidem et operam suam, in exercitu scilicet, spondet. Unde et interdum vox eadem pro
cavalcata, hoste, seu
exercitu, usurpatur, hoc est, pro eo jure, quo domini vassallos suos in exercitum secum ire compellebant. Charta Guillelmi Montisferr. ann. 1156. apud Guichenonum in Bibliotheca Sebusiana Cent. 1. cap. 93 :
Ut nec nos, nec nostri successores..... valeamus ab antedicto Monasterio, vel
a præfatis omnibus exigere placitum, districtum, bannum, fodrum, albergariam, prædariam,
Arimanniam, angariam, parangariam, etc. Neque aliud est Armannia, Arimandia, et
Armandia, (vix enim sibi constant Codices editi) in libro 5. Feudorum, in cujus vocis origine vestiganda frustra insudarunt Feudistæ : est enim
Arimannia, et
Arimandia, obligatio in vassallis, eundi in exercitum, quæ merito inter jura regalia ibi accensetur :
Regalia autem sunt Armanniæ, viæ
publicæ, flumina, etc. Ubi perperam Isern. Alvarottus, Baldus, et alii,
Arimandiamvectigal esse quoddam, quod ex armentis animalium solvebatur, interpretantur. Neque felicius Cujacius et alii, armamentaria publica, i. armorum fabricas, quarum jus penes Imperatorem est, esse censuere : vel, ut Borcholten, certum vectigal, quod ex licentia arma faciendi dependeretur. Hinc
districtus Erimaniæ, pro mulcta, quæ pro defectu
hostisirrogatur, in veteribus Chartis apud Ughellum tom. 5. pag. 777. 785. 790. etc. Vide Histor. Bellunensem Georgii Piloni pag. 84. v°.
Arimandia, in Charta Philippi Ducis Thusciæ ann. 1195. in Bullario Casinensi tom. 2. pag. 226 :
Ab omnibus similiter albergariis,
Arrimanariis, angariis, parangariis, fodris, etc.Arimannisnegotiationis ac fortean tuitionis suæ causa exsolvebatur ; simul et
Arimannorummunus
Et jubeo ut nullus marchionum emat Arimaniam alicujus militis
alterius marchionis, vel quæ sit communis. Liber censuum eccl. Rom. ann. 1192.
apud eumd. tom. 5. Antiq. Ital. med. ævi col. 871 : Romana ecclesia debet habere
pro censu de civitate Ferrariensi l. solidos Lucenses, et medietatem tributi ripæ, et
districtum de mercato, et totam Arimanniam de plebe Cornacervina, et totam Arimanniam
Massæ Fiscaliæ, et totum publicum ejusdem. Pluries ibi. Consule præterea eumdem
Murator. tom. 1. earumd. Antiq. col. 736. Erimanni, in Charta Caroli Crassi Imp. ann. 882. apud Ughellum tom. 4. pag. 1366 :
Liberos massarios, vel Erimarios, quos legalis
coactio exigere, quærere placitum per patronos vel advocatum adducat,
etc.