herisliz
armorum depositio, ab
Heer, exercitus, et
Lassen, deserere,
Laisser, uti vult Lindenbrogius. Rhenanus lib. 2. Rer. German. pag. 94 :
Deseruisse exercitum inter
capitalia numerabatur. Id flagitium Franci vocabant Herischlitz, quasi dicas exercitus
scissionem. Hinc Herisliz facere, in Lege Longob. lib. 1. tit. 14. § 15.
Theudisca lingua, qui dimisso exercitu absque jussu et licentia Regis domum
revertitur. Quod quidem crimen, ut majestatis, capite et bonorum confiscatione
ibidem puniri dicitur. Adde lib. 4. Capit. Car. M. Append. 2. cap. 29. Annales Francorum
Tiliani ann. 789. de Tassilone Duce Bavariæ : Et ipsa Synodus juxta linguam suam
Harisliz judicaverunt eum ad mortem. Annales Loiselliani ann. 788. de eod.
Tassilone : Et quomodo domnum Pipinum Regem in exercitu derelinquens, et ibi, quod
Theodisca lingua Harislit, (al. Haristallit) dicitur, visi sunt
judicasse se eumdem Tassilonem ad mortem. Concilium Ænhamense ann. 1009. cap.
24 : Si quis de profectione militari, cui Rex intererit, sine licentia se
subtraxerit, in detrimentum corruat omnium fortunarum. Est præterea Postquam
Comes et pagenses de qualibet expeditione hostili reversi fuerint, ex ea super 40.
noctes bannum sit rescissum, quod Theudisca lingua Herisliz, id est, armorum depositio
vocatur. Eadem pæne iisdem verbis habentur in Capitulis Caroli C. tit. 31. cap.
23. præterquam quod pro Herisliz, legitur
scastlegi, ita ut nullum esse in utriusque vocis notione discrimen appareat, licet aliter censuerit Spelmannus, qui
Herisliz, factum putat, ex here, exercitus, et slit, et slice, Saxonico, vel slitan, rumpere scindere : ut fuerit exercitus dimissio,
la rupture d'armée, quomodo hic intelligitur.