honorarius
honorarius, for the sake of honor, honorary
Could not find honorari in Logeion dictionaries.
honorari masculine genitive singular, neuter genitive singular of honorarius
honorari present passive infinitive of honoro
honorari neuter genitive singular of honorarium
hŏnōrārĭus, a, um, adj. [honor], of or relating to honor, done for the sake of conferring honor, honorary.
- I In gen.
- A Adj. (class.): cum essem in provincia legatus, quamplures ad praetores et consules vinum honorarium dabant: numquam accepi, ne privatus quidem, Cato ap. Isid. Orig. 20, 3: frumentum, Cic. Pis. 35, 86: tumulus, i.e. a cenotaph, Suet. Claud. 1: arbiter, i. e. one chosen out of respect by the parties themselves (opp. to one chosen by the judge), Cic. Tusc. 5, 41, 120; id. Fat. 17, 39; cf. arbitria (opp. judicia legitima), id. Rosc. Com. 5, 15: opera (opp. severitas judicis), id. Caecin. 2, 6: tutor, Dig. 23, 2, 61; 26, 7, 3: VACCA, i. e. an honorary offering (opp. to a sin-offering), Inscr. ap. Marin. Fratr. Arv. 32; 36; 41: ludi, i.e. given by the magistrates to the people, Suet. Aug. 32; cf. Paul. ex Fest. p. 102 Müll.: munus, a post of honor, Gell. 16, 13, 6: codicilli, honorary letters-patent, Cod. Theod. 6, 22; Cod. Just. 3, 24, 3: docere debitum est, delectare honorarium, permovere necessarium, is done out of respect for the audience, voluntarily, Cic. Opt. Gen. 1, 3: curatores honorarii, qui a praetore constituuntur, Ulp. Fragm. 12, 1; cf. § 3.—
- B Subst.: hŏnōrārĭum, ĭi, n. (sc. donum), a present made on being admitted to a post of honor, a douceur, fee, honorary (post-class.): decurionatus, Traj. ap. Plin. Ep. 10, 114: carae cognationis, Tert. Idol. 10; Dig. 11, 6, 1: in honorariis advocatorum ita versari judex debet, ut pro modo litis, etc., ib. 50, 13, 1; 26, 7, 8 al.—
- II In partic., in jurid. Lat., of or belonging to the praetorian law, or law of custom (opp. to laws strictly defined by statutes): (jus) honorarium dicitur, quod ab honore praetoris venerat, Dig. 1, 2, 2, § 10; so, actio, ib. 30, 1, 28: obligatio, ib. 20, 1, 5: successor, ib. 46, 4, 13 fin. et saep.
honorārius, a, um (honor), I) ehrenhalber geschehend, -gegeben, -erwählt, Ehren-, vinum, frumentum, als Ehrengeschenk für den Statthalter, Cato fr. u. Cic.: tumulus, Kenotaph, Suet.: arbiter, Cic.: arbitria, Cic.: opera, Cic.: ludi, dem Volke zu Ehren gegebene, Suet.: munus (Amt), Gell.: codicilli, spät. ICt. – delectare honorarium (est), geschieht ehrenhalber, den Zuhörern zu Ehren, Cic. – subst., honōrārium, iī, n., das Ehrengeschenk, und nur in diesem Sinne = Honorar, ICt. u. Spät.: h. decurionatus, das Geschenk-, die Abgabe an den kaiserl. Fiskus für das Dekurionat, Traian. in Plin. ep. 10, 113 (114) in. – II) auf der Amtswürde und Gewalt eines röm. Magistrats beruhend, ius, das aus den Erlassen der Magistrate, bes. aus denen des Prätors fließende Recht, ICt.: actio, ICt.
hŏnōrārĭus, (13) a, um (honor), ¶ 1 qui concerne une ou les magistratures : honorarium munus Gell. 16, 13, 6, exercice des magistratures, droit dʼexercer les magistratures ; honorarii codicilli Cod. Th. 6, 22, diplôme qui nomme à une magistrature || qui ressortit à la magistrature du préteur : Pompon. Sext. Dig. 1, 2, 2, 10 ¶ 2 [sens class.] accordé par honneur, destiné à honorer, dʼhonneur, honorifique : Cat. d. Isid. Orig. 20, 3 ; honorarium frumentum Cic. Pis. 86, blé dʼhonneur, blé offert par honneur, à titre gracieux aux gouverneurs de province ; honorarius arbiter Cic. Tusc. 5, 120, arbitre non désigné par le préteur, mais choisi à titre honorifique par les parties, arbitre officieux, cf. Cic. Com. 15 || docere debitum est, delectare honorarium Cic. Opt. 3, convaincre est une obligation, charmer un office gracieux.
- 1. eershalve plaatsvindend, gegeven of gekozen [frumentum; tumulus; arbiter scheidsrechter];
- 2. (jur.) behorend bij of voortvloeiend uit een ambt.
honorarius , a, um. adj.
伽榮者。— tumulus 追思表墓。華表。 Honorarium frumentum 行糧。Ludi honorarii 新官擺之戲。Jus honorarium 按察使兼攝權。
Suggest a Translation
See an image
伽榮者。— tumulus 追思表墓。華表。 Honorarium frumentum 行糧。Ludi honorarii 新官擺之戲。Jus honorarium 按察使兼攝權。
Suggest a Translation
See an image
honōrārius
adj.
- honor, for the sake of honor, honorary: frumentum: arbiter, i. e. chosen by the parties: arbitria (opp. iudicia legitima).