honorabilis
honorabilis, that procures honor, estimable, honorable
hŏnōrābĭlis, e, adj. [honoro],
- that procures honor or esteem, honorable (very rare): haec ipsa sunt honorabilia quae videntur levia atque communia, salutari, appeti, decedi, assurgi, etc., * Cic. de Sen. 18, 62: personae, Amm.30, 4, 16: honorabilior omnium, Vulg. Dan. 13, 4.—Adv.: hŏnōrābĭlĭter, honorably: colebatur, Amm.29, 2; so, sepelire, Capitol. Macr. 5.
honōrābilis, e (honoro), I) ehrenhaft, ehrenvoll, haec ipsa sunt honorabilia, quae videntur levia atque communia, salutari, appeti, decedi, assurgi etc., Cic. de sen. 63: nomine honorabiliore theurgian vocant, Augustin. de civ. dei 10, 9, 1. – II) geehrt, angesehen, personae, Amm. 30, 4, 16: eo quod esset (Ioakim) honorabilior omnium, Vulg. Daniel 13, 4.
honorificus, honorus, ~is
ne aliquid de suo ~i tenemento amittat
multae gravitatis ac veritatis vir et ob id ‥ omnibus ~is
~es habeto famulos Christi
qui major natu et ~ior inter clericos habebatur
~es burgenses communitatis ville Beverlaci
decanus ‥ est ‥ ~ior pars [] capituli corr. to persona
~ium antecessorum gesta ‥ ad memoriam reducentes
dominae sanctae atque a Deo ~i Adolanae(
excellenter ~i et honorabiliter excellenti regine ‥ Mathilde
pro ~i matrona domina Eva de Tracy
~ibus viris Adam Wallas [et al. ]
ecclesia constructa ‥ cunctis ~iorem ‥ locum fecere
que ‥ secuta sunt ‥ quam gloriosa, quam ~ia fuerint ‥ mentem ‥ anime tue ‥ non latet(
anachorita ‥ domat carnem ‥ et honorat ~em animam [ME: ]hire wurðfule saule
vidit hominem ~em et mirae pulchritudinis
equitem albis indutum vestimentis et ~em vultu
hŏnōrābĭlĭs, (16) e, ¶ 1 honorable, qui fait honneur : Cic. CM 63 ¶ 2 digne dʼêtre honoré : Amm. 30, 4, 16.
- 1. eervol;
- 2. (Laatl.) eerwaardig, voornaam.
Septimus decimus (Abbas) Raimundus.... ipse fecit... quinque casulas
obtimas, nec non et quinque libros Honorabiles, scilicet Epistolas Pauli, et Epistolas
Jeronimi, etc.honōrābilis e, adj.
- honoro, that procures honor, estimable, honorable.