illectus
illectus2, unread
illectus3, an allurement, enticement
illectus (inl-), a, um, Part., from illicio.
illectus (inl-), a, um, adj. [in-lectus, from 2. lego]. *
- Not collected, not gathered together: stipula illecta sunt spicae in messe dejectae necdum lectae, Dig. 50, 16, 30, § 1.—
- II Not read, unread (very rare): si non accipiet scriptum illectumque remittet, Lecturam spera, Ov. A. A. 1, 469; Ap. Flor. 18.
illectus (inl-), ūs, m. [illicio],
- an allurement, enticement, with a play upon the word lectus: magis illectum tuum quam lectum metuo, Plaut. Bacch. 1, 1, 21 (55).—Abl.: illectu, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 3, 17 al.
1. illēctus, a, um (in u. lectus v. lego), I) nicht zusammengelesen, stipula, Gaius dig. 50, 16, 30. – II) nicht gelesen, ungelesen, Ov. art. am. 1, 469. Apul. flor. 18. p. 29, 14 Kr.
2. illectus, a, um, s. il-licio.
3. illectus, ūs, m. (illicio), die Lockung, Anlockung im Wortspiel bei Plaut. Bacch. 55. – außerdem Abl. inlectu, Auct. itin. Alex. 27 (65). Iul. Val. 3, 17 p. 133, 24 K.
fortissima que potest esse temptatio est illa que allicit appetitum summe delectabili, adjecta huic ~ui persuasione maxime auctentici
1 illēctus (16) (inl-), a, um, (in, lectus), non lu : Ov. Ars 1, 469 || non assemblé : Dig. 50, 16, 30, 1.
2 illectus (inl-), part. de illicio.
3 illectŭs (16) (inl-), ūs, m. (illicio), séduction : Pl. Bacch. 55.
Sallust. Jug. 51.
Illectusad proditionem.
et 102. Illectuspræmio.
Tacit. 13.
Ann. 37. Tunc primum
IllectiInsochi, gens ante alias socia Romanis.
Id. 4.
Hist. 56.
extr. Vocula Gallorum fraude
Illectus.
inlectus (1)
- P. of inlicio.
in-lēctus (2) adj.,
- unread: scriptum, O.