illepidus
illepidus, unmannerly, rude, disagreeable
Could not find illepidum in Logeion dictionaries.
illepidum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of illepidus
illĕpĭdus (inl-), a, um, adj. [in-lepidus],
- impolite, unmannerly, rude, unpleasant, disagreeable (rare but class.): inamabilis, inlepidus vivo, Malevolente ingenio natus, Plaut. Bacch. 4, 3, 3 (614): parens avarus, illepidus, in liberos difficilis, Cic. N. D. 3, 29, 72: homines, Gell. 18, 4, 10: deliciae illepidae atque inelegantes, Cat. 6, 2: votum (with invenustum), id. 36, 17: verba durae et illepidae novitatis, Gell. 11, 7, 1.—Adv.: illĕpĭdē (inl-), impolitely, rudely, inelegantly: qui istoc pacto tam lepidam inlepide appelles, Plaut. Bacch. 5, 2, 50 (1169); Hor. Ep. 2, 1, 77; Plin. 8, 51, 77, § 207; Gell. 18, 13, 5.
il-lepidus, a, um (in u. lepidus), unfein, unzart, widerlich, witz- und geistlos, v. Pers., Caecil. com. fr., Plaut. u. Gell.: v. Lebl., illepidus, rudis libellus, Auson.: deliciae ill. atque inelegantes, Catull.: dictum Baeticorum non illepidum, Plin. ep.: verba novitatis durae et illepidae, Gell.
lepidus componitur ~us, i. insuavis
~us vel inlepidus, insuavis
si quid autem ~um [gl. ] processerit aut insulsum, discretionis vestre sale conditum saporeturin marg. : i. insuavis, insipidus
ne sit leve verbum, / vile vel illepidum
de ~o verbo commotus
illĕpĭdus (14) (inl-), a, um, sans grâce, désagréable : Pl. Bacch. 514 ; Gell. 11, 7, 1 ; 18, 4, 10.
in-lepidus (ill-)
adj.,
- unmannerly, rude, disagreeable: parens, Caecil. ap. C.: deliciae, Ct.