immoror
Could not find immorandum in Logeion dictionaries.
immorandum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of immoror
immŏror (inm-), ātus, 1, v. dep. n. [in-moror], to tarry or remain in, to stay upon or at, to linger near a place (post-Aug.).
- I Lit. (constr.: in aliqua re, alicul rei): ut saturae studiosius nidis immorentur, Col. 8, 5, 14: puer meridiano inmorans, Plin. 9, 8, 8, § 25.—
- II Trop.: ne terrenis immorer, Quint. 2, 16, 6: honestis cogitationibus, Plin. Ep. 1, 8, 8: non exigo, ut immoriaris legationi, immorare, Auct. ap. Quint. 9, 3, 73: non arbitror mihi in hoc immorandum, quid sit, etc., id. 11, 2, 4.
im-moror, ātus sum, ārī (in u. moror), in od. bei etw. verweilen, -sich aufhalten, I) eig.: sedecim annis Italiae, Iustin.: nidis, Col.: meridiano (zur Mittagszeit) immorans, daselbst verweilend, Plin.: imm. in hac vita, Augustin.: v. Lebl., humillimo solo eandem aquam diutissime immoratam, Iustin.: quod repulsa (intestina) inguinibus immorentur (sitzen bleiben), Cels.: renibus immoratus, Cael. Aur. – II) übtr.: terrenis, Quint.: honestis cogitationibus, Plin. ep.: XV annis pacandae Asiae, mit der Unterwerfung Asiens zubringen, Iustin.: certis ingeniis immorari et innutriri oportet, Sen.: in hoc, Quint.: in suo sermone, Augustin.: v. Lebl., itaque ei remissioni credendum est, quae etiam immoratur (andauert), Cels. 3, 11 extr.
See: immorari
immŏror, (13) ātus sum, ārī (in, moror), intr., rester sur, sʼarrêter : Col. Rust. 8, 5, 14 ; Plin. 9, 25 || [fig.] sʼappesantir, insister : in aliqua re Quint. 2, 16, 6, ou rei Plin. Min. Ep. 1, 8, 8, sʼarrêter sur qqch.
immoror , aris, ari. d.
遲緩。淹留。務。— honestis cogitationibus 存善念。Mihi in hoc non immorandum 吾於此事不必多談。
Suggest a Translation
See an image
遲緩。淹留。務。— honestis cogitationibus 存善念。Mihi in hoc non immorandum 吾於此事不必多談。
Suggest a Translation
See an image