impeditus
impeditus, hindered, embarrassed, obstructed, encumbered, burdened, impeded
Could not find impeditissimo in Logeion dictionaries.
impeditissimo neuter dative singular superlative, masculine dative singular superlative, neuter ablative singular superlative, masculine ablative singular superlative of impeditus
impedītus (inp-), a, um, Part. and P. a., from impedio.
impedītus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. impedio), gehindert, gehemmt, I) eig.: a) (bes. als milit. t. t.) durch Gepäck aufgehalten, -verhindert, schwer bepackt, mit Sack und Pack, noch unterm Gepäck, nicht zum Kampf gerüstet, noch nicht schlagfertig (Ggstz. expeditus), miles, Caes. u.a.: hostes, Liv.: agmen, Liv. u.a. – b) v. Örtl., unwegsam, schwer zugänglich, silva, Caes.: montes avii et impediti, Curt.: saltus impeditior, Liv.: itinera impeditissima, Caes.: locus impeditissimus ad iter faciendum, Brut. in Cic. ep. – II) übtr.: a) übh., behindert, gehemmt, aufgehalten, solutio, stockende, Cic.: omnium impeditis animis, indem aller Gemüter beschäftigt waren, Caes.: nec in bella gerentibus nec in impeditis (die nicht frei sind in ihren Bestrebungen), Cic. – b) schwerfällig, magnus et impeditus ancillarum puerorumque comitatus, Cic.: impeditissimae orationes, Tac. (vgl. Quint. 8, 6, 42). – c) in verwickelter-, mißlicher Lage befindlich, verwickelt, mißlich, tempora rei publicae, Cic.: impeditissima res publica, Sall. fr.: religiosi enim dies dicuntur tristi omine infames impeditique, Gell. 4, 9, 5.
impĕdītus, (10) a, um, ¶ 1 part. de impedio ¶ 2 adjt , a) [milit.] chargé de bagages, embarrassé : Cæs. G. 3, 24, 3 ; Liv. 43, 23, 1 ; b) embarrassé, difficilement praticable : impeditioribus locis Cæs. G. 3, 28, 4, dans des lieux trop inaccessibles ; impeditissima itinera Cæs. C. 3, 77, 2, chemins très difficilement praticables ; c) [fig.] embarrassé : omnium impeditis animis Cæs. G. 5, 7, 5, les esprits de tous étant occupés ailleurs ; victoribus nihil impeditum est Cæs. G. 2, 28, 1, pour les vainqueurs aucune difficulté ; impedita tempora rei publicæ Cic. Pis. 3, époque politique troublée || embarrassant : Cic. Mil. 54.
- 1. gehinderd, belemmerd, tegengehouden [animi druk(bezet); oratio haperend, moeizaam];
- 2. (v. plaatsen) ontoegankelijk, versperd, onbegaanbaar [silva; itinera];
- 3. zwaarbepakt, ihb. milit. niet klaar voor het gevecht [milites; agmen];
- 4. (metaf.) moeilijk, lastig, gecompliceerd, hachelijk [bellum; disceptatio; tempora rei publicae].
impeditus , a, um. part. p. c. s. v. impedio.
Amore impeditus 私愛所累者。Tempora impedita 雜時。
Suggest a Translation
See an image
Amore impeditus 私愛所累者。Tempora impedita 雜時。
Suggest a Translation
See an image
impedītus (inp-) adj.with comp.and sup.
- P. of impedio, hindered, embarrassed, obstructed, encumbered, burdened, impeded: impeditis hostibus propter onera, Cs.: comitatus: agmen, L.: magnam partem eorum impeditam interfecerunt, Cs.: malis domesticis impediti.—Inaccessible, hard to pass, difficult: saltūs, L.: navigatio propter inscientiam locorum, troublesome, Cs.: impeditissima itinera, Cs.: longius impeditioribus locis secuti, Cs.—Fig., engaged, busy, preoccupied: impedito animo.—Embarrassing, difficult, intricate: tempora rei p.: disceptatio, L.: cum victoribus nihil impeditum arbitrarentur, Cs.: quid horum non impeditissimum?a great encumbrance.